Decantatie

Doel

Het verwijderen van het overtollige ijzer uit het water door de vorming en de afscheiding van bezinkbare vlokken.

Principe

Door een verhoging van de pH-waarde (= zuurtegraad) van het water, wordt de oxidatie van ijzer bevorderd en op die manier omgezet in een weinig oplosbare vorm.

Werking

De decantor is een kegelvormige kuip met een naar onder gerichte punt.  In het centrum van deze kegel bevindt zich een tweede kegel, waarrond een betonnen omhulsel (d.i. 'de rok') is geplaatst.

Het beluchte water wordt onderaan in de decantor aangevoerd. Hieraan worden kalk en hulpvlokvormers toegevoegd om de zuurtegraad van het water te verhogen.  Op die manier ontstaat er ijzerhydroxide (roest).  Deze wordt meegevoerd door de middelste kegel, de zogenaamde flocculatiezone.  Dit is de plaats waar de ijzervlokken worden gevormd.  Daarna loopt het water via het omhulsel van de middelste kegel naar de buitenzijde van de decantor.  Hier worden dan de vlokken en het water van elkaar gescheiden onder invloed van de zwaartekracht.  IJzervlokken wegen immers zwaarder dan water en zakken dan ook naar de bodem van de decantor waar ze als spuiwater worden afgevoerd naar de slibverwerking.  Het geklaarde water vloeit langs boven weg naar de filters.  Dit bovenstaande water wordt a.h.w. afgegoten of 'gedecanteerd'.